NATO Liderler Zirvesi kapsamında Türkiye'ye gelen Hollanda heyetini, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanı Mahinur Özdemir Göktaş'ın karşılaması da işte böyle bir kareydi.
İlk bakışta sıradan bir protokol görüntüsü gibi görünse de, 2017 yılını hatırlayanlar için çok daha derin bir anlam taşıyordu.
O günleri ben de unutmadım.
Çünkü ben de o tarihlerde Hollanda'daydım. Rotterdam'a giden, yaşanan diplomatik krizin tam ortasında ülkesinin onurunu savunmak için bir araya gelen yüzlerce Türk'ten biriydim. Bir devletin bakanına yapılan muamelenin, aslında o devlete ve o milletin itibarına yapılmış bir saygısızlık olduğunu düşünüyorduk.
Aradan yıllar geçti.
Dünya değişti, gündemler değişti, siyaset değişti.
Ama devletlerin hafızası kolay kolay değişmez.
Bu kez sahne Ankara'ydı.
Türkiye, geçmişin kırgınlıklarını diplomasi nezaketiyle karşılayan bir ülke olduğunu gösterdi. Hollanda heyeti, devlet geleneğine yakışır bir vakar ve zarafet içinde ağırlandı.
İşte bu yüzden bazı cevaplar yüksek sesle verilmez.
Çünkü güçlü devletler öfkelerini değil, özgüvenlerini gösterir.
Belki resmî olarak kimse bu karşılamanın geçmişe bir gönderme olduğunu söylemedi. Buna ihtiyaç da yoktu. Diplomasi bazen cümle kurmaz; duruşuyla konuşur.
Hayatın en eski gerçeğidir:
Gün olur, devran döner.
Fakat asıl mesele, devran döndüğünde nasıl davrandığınızdır.
Türkiye, rövanşı kırgınlıkla değil; nezaketle verdi.
Ve belki de bu karşılama, dünyanın anlayacağı en güçlü diplomatik mesajlardan biri oldu.
Çünkü devlet olmanın büyüklüğü, geçmişi unutmadan geleceğe vakar içinde yürüyebilmektir.
Arzu Samat
