AB ülkelerinde 15-29 yaş grubunda ev genci oranı ortalamada %18'ken, Türkiye'de %35,6. olarak bildiriliyor.
Özellikle bu gençlerin fark edilmesi ve psikiyatrist, psikolog, sosyolog gibi uzmanların içinde bulunduğu bir yaklaşımla sorunun sebeplerinin ve çözüm yollarının belirlenmesi gerekmektedir. En azından bireysel olarak yapabileceklerimizi belirlemenin de bir adım olacağı unutulmamalıdır.
Sorumluluk alamamaları ve zorlanmaya karşı hassas olmaları, beklentilerinin yüksek olması dikkate alınarak bir çözüm geliştirmesi gerekmektedir.
Bugün özellikle büyük şehirlerde büyük bir tamirci açığı vardır. Terzi, su tesisatı, elektrik, ev gereçleri. vs gibi işlerde ücretsiz kurslar açarak bu çoğunluğun bir kısmına iş verilip güven aşılanabilir.
Eğitim/öğretim sistemi ve meslek, kültür, sanat alanında politikaların tekrar gözden geçirilmesi, ailelerin özellikle çocuğun eğitim/öğretim hayatında ve meslek seçimlerinde nelere dikkat etmeleri gerektiği ile ilgili bilinçlendirilmesi oldukça önemlidir.
Yaşı kaç olursa olsun cep telefonu kullanma kültürüne dikkat etmek gerekiyor. Bu durum, akademik başarılarını da direkt olarak etkileyebiliyor. Bunun yanı sıra, aşırı telefon kullanımı sosyal izolasyona da yol açıyor.
Ailelerin yardımı, devletin meslek edinme kursları ve maddi katkıları ile bu rakamlar düşürülebilir.
Yoksa 6393 tl yaşlılık aylığı bu gençlere de vermek gerekir. Maalesef
Tablo bu.!










