Ünlü şarkıcı Murat Boz, müzik kariyerinden önce futbolla yakından ilgilendiğini anlattı. Beşiktaş'ın efsane futbolcularından Feyyaz Uçar'ın YouTube programına konuk olan Boz, meslek seçiminde annesinin büyük rol oynadığını söyledi. Ünlü isim, Tarkan'la çalıştığı yılların kariyerindeki önemine de değindi.
"ANNEME KALDI POPÇU OLDUM"
Çocukluk ve gençlik yıllarında futbola ilgi duyduğunu anlatan Murat Boz, babasının kendisini futbolcu olarak görmek istediğini, annesinin ise müziğe yönlendirdiğini belirtti.
Boz, o dönemleri şu sözlerle anlattı:
“Çocukluğumda babama kalsa topçu oluyordum. Anneme kaldı popçu oldum. Annem tuttu müzik tarafına yönlendirdi. Lisede güzel sanatları kazandım. Futbol kariyerim 15 yaşında sona ermiş oldu.”
DİZLERİNDEKİ SORUN NEDENİYLE FUTBOL OYNAYAMIYOR
Futbola olan ilgisinin ilerleyen yıllarda da devam ettiğini belirten ünlü şarkıcı, artık dizlerinde yaşadığı problem nedeniyle sahaya çıkamadığını söyledi.
Dizlerindeki rahatsızlık nedeniyle doktora gittiğini anlatan Boz, yapılan kontrollerin ardından doktorunun kendisine, “Profesyonel topçularda böyle değil senin dizlerin, bu hali ne? Halı sahada oynaya oynaya kıkırdaklar falan gitmiş” dediğini aktardı.
"TARKAN'DAN ÇOK ŞEY ÖĞRENDİM"
Murat Boz, kariyerinin önemli dönüm noktalarından biri olan Tarkan'la çalışma sürecini de anlattı. Yaklaşık 5-6 yıl boyunca Tarkan'la çalışan Boz, bu dönemde önemli deneyimler kazandığını ifade etti.
Başlangıçta pop yıldızı olma gibi bir hedefinin bulunmadığını söyleyen Boz, vokalistliği bir meslek olarak düşündüğünü belirtti.
KARARINI TARKAN'IN KONSERİNDE VERDİ!
Zaman içerisinde çevresinden teklifler almaya başladığını anlatan Murat Boz, solo kariyer konusunda karar vermesinde Tarkan'ın bir konserinin etkili olduğunu söyledi.
Boz, “Tarkan’dan çok şey öğrendim. Vokalistliği meslek olarak düşünüyordum, pop yıldızı olayım gibi derdim yoktu. Fakat dikkat çekici bir tiptim, teklifler geldi. Sonra bir konserde Tarkan bana ‘Asla’yı söylettirdi. Orada karar verdim. Tarkan’a her zaman teşekkür ediyorum” ifadelerini kullandı.
